Eric Schreurs I'll drink you under the table

Schreurs debuteert in De Vrije Balloen, een satirisch blad vol 'onfatsoenlijk' werk. Met het personage van de eeuwige loser Joop Klepzeiker breekt hij door naar het grote publiek. Mede dankzij de voorpublicatie in Nieuwe Revu worden de albums van Klepzeiker een dermate succes dat Schreurs er meer dan een miljoen exemplaren van verkoopt.

Andere strips van Schreurs zijn Retep, Geharrebar, Adrianus, Knier Zwellever, Adrian Backfish en het in 2006 heruitgegeven satirische '1984'. Naar scenario's van zijn geestverwant Hein de Kort maakt hij de strip Dick van Bil. Tevens maakt hij met Theo van Gogh recreatie, een bundel met gruwelijke gedichten en illustraties.

In 1990/91 en 1991/92 verschijnen er twee schoolagenda's op A4-formaat. De agenda's worden vanwege enkele obscene fragmenten op met name Christelijke scholen verboden. De agenda's bevatten naast het werk van Schreurs ook werk van Erwin Olaf, Hein de Kort, Vuillemin en Theo van Gogh.

Begin jaren negentig maakt de inmiddels gearriveerde stripmaker een crisis door. Drie jaar lang zet hij geen lijn meer op papier, mede vanwege een rugblessure. Hij hervindt zichzelf en stort zich - naast het werk aan Klepzeiker - op de schilderkunst. Dit resulteert in de expositie 'Strange Flesh' in de Leidse Lakenhal in 1997, gevolgd door 'Fresh Strange Flesh' in Galerie Lambiek in 2000.

In 2002 ontvangt Eric Schreurs de prestigieuze Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre. Bij de uitreiking laat hij weten dat hij dit 'kutbeeldje' veel te laat heeft gekregen, maar ook "anderzijds, omdat het kennelijk zoveel jaren heeft moeten duren, kun je spreken van een prijs waar nu eindelijk eens serieus is over nagedacht".[bron?]

Schreurs acteerde tevens in een aantal speelfilms: Charley en Terug naar Oegstgeest van Theo van Gogh en in De wederopstanding van een klootzak van Guido van Driel